३१ जेष्ठ २०८१, बिहिबार
नवसाहित्य अनलाइन ।
वातावरण र प्रकृति
वातावरण दिवस केवल –यालि र नारासम्म मात्र सिमित भयो,
यो खाली जमिनमा बोटबिरुवा रोप्न मात्र बाँकी रह्यो,
भन्छन्नि स्वर्ग एउटा मिथ्या हो तर प्रकृति एक सत्य
जब गण्डकीको खोला बग्छ छलल, बोटबिरुवा झारपात हावाले सरर,
घामले दिन्छ ताप, जूनले सितल र बादलले पानी दरर
यी सबै प्रकृतिका रहस्य ।
जब धाम झुल्कन्छ र भुल्काले सगरमाथा
–लाई स्पर्स गर्छ,
जब ढाँफेले आफूमा रंग भर्छ, हिमाल मुस्कुराउँछ
बिहान सबेरै कोइलीले आफ्नो भाका गाउँछ,
तिम्रो मन भारि हुँदा एक कदम आफ्नो घर बाहिर चाल
वरिपरि फूल, बोट, पुतली, चरा, कोइली का भाका सुन
यसले मनलाई आनन्दित पार ।
यस्तो युग थियो जहाँ चारै तिर हरियाली र हामी प्रकृतिका पुजारी
धनले धनी छैन नेपाल तर प्रकृतिले बन्त दिएन भिकारी,
त्यसैले प्रकृति नबिगारौ जीवनमा धेरै कुरा आँटन छ ।।
प्रकृति नबिगारी सबै जना सँगै बाँच्न
अंकिता सुबेदी
कक्षा –८
जेम्स इङलिस मिडियम स्कूल