१ साउन, मकवानपुर
नवसाहित्य अनलाइन ।
आज पहिलो दिन
न मनमा उमङ्ग छ
न त कुनै तागत नै
झुन्ड्याइदिएको ढुङ्गा जस्तै कम्मरमा
थकित छ शरीर
गुलेलीको तन्किएको रबर झैँ
तन्किएका छन् आन्द्राहरू
दुखाईमा द्रबित छन् मांसपेशीहरू
तैपनि सुनाउन सक्दिनँ
आफ्नो आर्तरोदन ।।
दुखाइमिटार भएको छ शरीर
र देखाइएको छ अन्तिम बिन्दु
हर महिनाका यी पाँच दिन
उठ्छु , छट्पटिन्छु अनि लतारिन्छु ,
हेर्नेहरू परबाट मुस्कुराउँछन्
म मा खोट देखाउँछन्
म अदक्ष हुँदै होइन काममा
दुखाइले अशक्त हुँ ,
हिजोका अधुरा कामहरू
बोसका गालीहरू
माग्न सक्दिनँ पच्चीस दिनको ओभरटाइम
र आज विवश छु थकानका फाइल पल्टाउन ,
नछुने हुनुभएको हो ?
म सँग छैन उत्तर
मनमा असहजताको बादल मडारेर
फैलाएका सहयोगका हातहरू
के भनेर स्वीकार गरुँ र भनूँ
ह्याब अ ह्याप्पी पिरियड
स्वस्तिका दाहाल
बकैया, मकवानपुर