श्रावण १९, सोमबार
नवसाहित्य अनलाइन ।
जून नअस्ताउँदै
तातो चियाको थर्मस बोकेर
बैँस मुर्झाउन लागेकी दिदी
भर्खरै
ग्यारेजबाट निकालिएको
‘महानगर यातायात’ को ड्राइभरलाई सोध्छिन्
गुरुजी चिया खाने ?
“खान त दूध नै मन थियो”
हातमा कालो चियाको प्लास्टिके कप समाउँदै
गुरुजी मसक्क मस्किन्छन्
म शिर निहुँराउँछु
सोध्दिन, ती दिदीलाई
चुसायौ-चुसाएनौ छातीको लाम्टा पिँठ्युमा बोकिरहेकी छोरीलाई
धान्छ कि धान्दैन
चियाले उनको जिन्दगीको अर्थतन्त्र
‘कर’ लाग्छ कि लाग्दैन उनको व्यापारमा
रहरको बहीखाता कहाँ लुकाएर राखेकी छिन् उनले ?
म सोध्दिनँ
कस्तो हुन्छ
गाडी हाँक्नेको जिस्काई
र,
आफ्नो जीवन आफैँ हाँक्ने महिलाको
आत्मसम्मानको लडाइँ ?
अहँ
मैले सोधिनँ ।
चियावालीसँग मेरो एकोहोरो संवाद सकिन नपाउँदै
महानगर यातायात
‘बेलैमा होश गर सानी, बइमानी वैंशले झुक्याउला’
घन्काउँदै
दगुर्यो
तरुनी विद्यार्थी बोकेर
चक्रपथ परिक्रमामा
०००
चियावालीसँगको संवाद
एलिसा एकलास
नुवाकोट हालः काठमाडौँ