कथा : मन्तब्य / राम बिनय

“नयाँ बर्ष आउँदैछ । शुभकामना आदान प्रदानको कार्यक्रम राखिएको छ । तपाई पनि अतिथिको रुपमा कार्यक्रममा उपस्थित हुनुहोला ।” उनले निमन्त्रणापत्र चाख मानेर पढे । एकछिन पछि आयोजकबाट उनलाई फोन पनि आयो । आयोजकले फोनमा भने “अपिलसाप ! निमन्त्रणापत्र पाउनुभयो होला । अबस्य आउनुहोला । तपाईले शुभकामना मन्तब्य ब्यक्त गर्नुपर्छ ।” “ ल हुन्छ । म आउँछु ।”उनले भने । कार्यक्रम हुने दिन तोकिएको समयमा अपिल प्रसाद कार्यक्रम स्थलमा पुग्यो । त्यहाँको कार्यक्रम स्थलमा सहभागीहरु टनाटन भरिभराउ थियो । आयोजकले अपिल प्रसादलाई पनि आशन ग्रहण गराए ।

त्यहाँ केहीले छोटो मन्तब्य दिदै थिए । कोही कोही हतारमा थिए र आयोजकलाई छिटो छिटो भनेर अत्याउँदै थिए । आयोजक पनि हतारमा भए जस्तै देखिन्थे ।
उदघोषकले अपिल प्रसादलाई पनि नयाँबर्षको उपलक्षमा मन्तब्य राख्न भने । उनले मन्तब्य राख्न थाले ।
“नयाँ बर्ष आउदैछ । नयाँ बर्ष शुभ होस् भनेर हामीहरुले यसप्रकारको कार्यक्रम गर्दै आएका छौ । शुभकामना आदानप्रदानको बेलामा हामीले राष्ट्रिय तथा अन्र्तराष्ट्रिय बिषयमा पनि चासो राख्न सक्नुपर्छ ।थाहा पाउनु पर्छ ।

पहिले पहिले उपनिबेशि हैकमबादीहरुले धेरै देशहरुमा कब्जा गरेर शोषण, दमन गरेर अर्थात अरु देशका मानिसहरुलाई दास बनाएर रजाई गरेका थिए । त्यसबाट मुक्त हुनको लागि ति देशहरुले स्वाधिनताको लागि लडे । सँघर्ष गरेर सँसारका बिभिन्न देशहरु स्वतन्त्र भए । आफनै किसिमले चल्न थाले । त्यसरी चलेका देशहरुले ति हैकमबादीहरुले आफनो नीहित स्वार्थ अनुरुप चलाउन चाहे । आफनो स्वार्थ अनुरुप भएन भने त्यहाँका जनतालाई उक्साएर आफु अनुकुलको सत्ता कायम गराएर आफनो रजाँइ गर्न थाले । आफनो देशको स्वाधिन, स्वाभिमान र स्वतन्त्रता भन्दा पनि आफनो देशलाई अरुको दासत्वमा लैजानु भनेको रामायणमा बर्णित रावणको भाई बिभिषणको चरित्र हो, जस्ले आफनो दाजुको पक्षमा नलागेर उस्को शत्रुको पक्षमा लागे । अहिले हैकमबादीहरुले बिभिन्न देशहरुमा यस्ता बिभिषणहरुलाई जन्माई रहेका छन । आफनो देशलाई अरुको हैकममा सुम्पिरहेका छन् ।यो साह्रै खतरनाक बिभिषण बाद हो । यसबाट हामीले हाम्रो देशलाई बचाउन सक्नुपर्छ ।”

अपिल प्रसादले यस्तै बोल्दै थिए । उपस्थित सहभागीहरुले पनि निकै चाख मानेर सुनिरहेका थिए । उदघोषकले अपिलको नजिक गएर छिटो छिटो भन्न थाले । उनी धाराप्रवाह बोल्दै थिए । उनलाई बिचमा रोकेको मन परेन । उनी पनि के कम ? “ मलाई बोल्न बोलाएको होइन ? किन हतार ? मलाई बोल्दाबोल्दै हस्तक्षेप गर्ने ? तिमीहरु पनि बिभिषणबादी हो कि क्या हो ? ल म पनि बोल्दिन जा ।” यति भनेर अपिल प्रसाद सरासर बाहिर निस्केर गयो ।आयोजकहरु अक्क न बक्क परे ।

राम बिनय