हाल भक्तपुर निवासी ज्ञानु विद्रोही नेपाल संस्कृत विश्वविद्यालयमा प्राध्यापनरत हुनुहुन्छ । उहाँ प्रलेस काठामाडौँका अध्यक्ष, राष्ट्रिय जनसांस्कृतिक सङ्घ नेपालका सचिवालय सदस्य हुनुहुन्छ ।
उसले यो साताभरि कथाहरू पढिरह्यो । कहिले सडकभरि छरिएका फुटपाथका कथाहरू पढ्यो, कहिले दुर्लभ भनिएका सोकेसका कथाहरू पढ्यो । पाना पाना पल्टायो, शब्द शब्द खोतल्यो, परिवार प्रकाशनदेखि साझा प्रकाशन सम्म पुग्यो, तिरस्कृतदेखि पुरस्कृत सम्म छिचल्यो । उही शब्दहरू दौडिरहे उसको माथिङ्गलमा, उही दृष्यहरू नाचिरहे परेलीभरि दशकौँ पहिलेका । आज साताको अन्तिम दिन । बाँकी रहेका सबै कथाहरू पढेर सिध्यायो उसले । अझै असन्तुष्टिको भावमा चिहायो झ्यालबाट पर…..परसम्म । देख्यो एकटुक्रो उज्यालो थियो आकाशमा, मडारिएको बादल थियो अर्कापट्टि । ऊ डरायो, चाँडै त्यो थोरै उज्यालो पनि ढाकिन्छ र असिना बर्षनेछ, चट्याङ्ग पर्नेछ एकतमासले । ऊ जस्तै गहिरो त्रासमा भौँतारिएकी साइँली वदेनीको च्यातिएको चोली देख्यो उसले । चन्द्र कुशवाहाको भारी नियाल्यो, कान्छा दमाईको फुटेको दमाहा चिन्यो, पर…..सडकभरि…..। र, हेर्यो फेरि आकाश, फेरि सडक । र, पढ्यो फेरि कथा । तर उसले पढेका कथा आकाश जस्ता थिएनन्, सडक जस्ता थिएनन् ।