परेवा पालिरहेछन् कोही
कोही परेवा बेचिरहेछन् ।
कोही जम्मा गरेर
गञ्ज गञ्जका परेवा
गराइरहेछन् परेवाहरूकै महासङ्ग्राम
परेवाहरूको माटोलाई ’परेवामय’ बनाउने
डिङ हाँकिरहेछन् कोही ।
“परेवाहरू त सेता राम्रा हुन्छन् ।“
बिछ्याएर न्यू योर्कमा एउटा फलैँचा
चिच्याइरहेछ व्यापारी बारम्बार ।
उसका सेल्सम्यानहरू
पुगेका छन् चप्पाचप्पामा
गरिरहेछन् बखान–
“कति असभ्य छन् पूर्वी गञ्जका परेवा
जो झुकाउँदैनन्
हाम्रो अगाडि शीर
परेवाहरू त हाम्रा सभ्य हुन्छन् ।“
पुगेकै छन् कुनाकन्दरा
बुद्धिजीवीहरू
जो लेखिरहेछन्–
“ कति मूर्ख हुन्छन् दक्षिणका परेवाहरू
जो सितिमिति बेच्दैनन् इमान
परेवाहरू त हाम्रा अनुशासित हुन्छन्
परेवाहरू त हाम्रा चलाख हुन्छन् ।“
बन्दुक बोकेर परेवा संरक्षक
पुगेकै छन् हरेक रणभूमिमा
बगाइरहेछन् सहानुभूतिको आँसु–
“ यी काँतर रुसी परेवाहरू
दुश्मन हुन् परेवातन्त्रका
हामी हौँ रक्षक
परेवाहरू त हाम्रा बहादुर हुन्छन् ।“
ब्यापारी
बडो जतनले लुकाउँछ
यी उन्नत सेता परेवाहरू नाममा
कति बचेराहरू बेपत्ता छन्
इतिहासको गर्भमा ।
कति गञ्जहरू तहसनहस भएका छन्
कति आँखाहरू लुछिएका छन्
कति कानहरू च्यातिएका छन्
कति चुच्चाहरू भाँचिएका छन्
र काटिएका छन्
कति हो कति खुट्टाहरू ।
कति परेवाहरूको रक्तकुण्डहरू
पुरेर बनाएको छ
उसले आफ्नो महासाम्राज्य
जसको धुरीमा चढेर
बडो सानले भनिरहेछ–
“परेवाहरू त सेता राम्रा हुन्छन्
शान्तिका दूत सेता परेवा !“
समर्पण न्यौपाने, हेटौडा मकवानपुर