प्रिय शिष्य
अब केही दिन गर्न सक्दिनँ
बालमुद्दाहरूकाे न्यायनिरूपण
पढाउन सक्दिनँ न्यायकाे पाठ
सुनाउन सक्दिनँ इमान्दारीकाे कथा
सिकाउन सक्दिनँ
न्याय र अन्यायकाे फरक
मान र अपमानकाे अर्थ
स्वाभिमान र अभिमानकाे भेद
भूत र वर्तमानको महत्त्व
किनकि
यहाँ न्यायकाे कविता लेख्न
सम्मानकाे गीत गाउन
पराेपकारकाे कथा भन्न
अनि समानताकाे खाेजी गर्न
सिकाउने मलाई
घाेक्न लगाइएकाे छ
अन्यायकाे महाकाव्य
टेक्न लगाइएकाे छ
अपमानकाे लठ्ठी
र पढ्न लगाइएकाे छ
विभेदको कविता
त्यसैले
सिकाउने छैन तबसम्म तिमीलाई
नाफा र नाेक्सान
जब सम्म निर्धारण हुँदैन
मेराे पसिनाकाे बिक्रय मूल्य
सिकाउने छैन तबसम्म
त्रिभुजकाे क्षेत्रफल
जबसम्म बुझाउन सक्दिनँ मुर्कुट्टाहरूलाई
मेराे मस्तिष्ककाे आयतन
सिकाउने छैन तबसम्म
गति, प्रवेग, बल र सामर्थ्य
जबसम्म बुझाउन सक्दिनँ बुख्याचाहरूलाई
मेराे गतिशीलताकाे बेग
सिकाउने छैन तबसम्म
प्रेमकाे व्यापकता
जबसम्म बुझाउन सक्दिनँ ब्वाँसाहरूलाई
उसकाे क्रुरताकाे परिणाम
र
मिलाउने छैन हिसाब
जबसम्म
मिल्दैन पसिनाकाे घनत्व र पेटकाे आयतन
पढाउने छैन माग र पूर्तिकाे सम्बन्ध
जबसम्म
पूरा हुँदैन स्वाभिमानकाे माग
अब
तिमीलाई पनि बुझाउनु छ
अपमानकाे पीडा र
सुनाउनु छ विद्राेहकाे स्वर
त्यसैले माफ गर मलाई
आज छाेडेर
तिम्राे काेमल बाल क्रिडामा रमाउन
तिम्रा अनगिन्ती जिज्ञाहरूमा घाेत्लिन
तिम्राे प्रेमले भरिन
र तिम्राे निश्छलतामा मुस्कुराउन
पछ्याइरहेछु घाम ओढेर
सङ्ग्रामको पथ
र खोजिरहेछु कलम फ्याँकेर
बारुदका किताब
आशा छ
बारुदका किताब च्यात्दै
विभेदकाे पैराे पन्छाएर
अपमानकाे लास जलाएपछि
फर्किनेछु
फेरि
तिम्रा लागि
काेमल शब्द गुच्छाभित्र
लुकाएर
आफ्नै माटाेका
हिटलर, मुसाेलिनी अनि इदिअमिनका
केहीथान कथाहरू ।
उही तिम्राे शिक्षक
हरिप्रसाद पाैड्याल, मकवानपुर