छ सम्बृद्ध सारा भयो के अभाव
बिना अर्थमा फेरिदैछन् स्वभाव ।
म यो देशको भूमिमा गर्व गर्छु
म नेपालके मृत्तिका माथ धर्छु ।।
त्यही कोखमा बस्न इच्छा जगाई
डस्यो स्नेहको भोकले चितलाई ।
विमारी भएको छु हे १ जन्मदाता
खुशी हेर्न चाहन्न केही विधाता ।।
म बन्नेछु सच्चा इमान्दार पुत्र
म बन्ने छँदै छैन तिम्रो कुपुत्र
म बन्नेछु यो देशको मूल सूत्र ।
गुनासा नराखे नराखे निराशा
प्रभा छ श्रीसूर्य बोकेर आशा ।।
कुनै मोहमा फस्न राजी हुदैन
म छोरा हुँ नेपालको जो रुदैन
म छोरा हुँ तिम्रो कतै यो रुदैन ।
म पुछ्नेछु तिम्रो सधैं अश्रुधारा
म तिम्रो तिमी नित्य मेरो सहारा ।।
छ अन्याय आक्रान्तमा देश आज
र भाग्दैछ अन्यत्र हाम्रो समाज ।
गलेको छ यो देह जल्दैछ छाती
बनी कालझैं गर्जिदी मेघ माथी ।।
यही देशमा आँउदैछन् समस्या
बजाएर बेच्छन्दको दोलबाजा ।
म सुन्दैछु चीत्कार तिम्रो अराज
लुके भानु अन्तै भएको छ साँझ ।।
भक्तपुर