हेटौँडा– ११, मकवानपुर निवासी स्वस्तिका बानियाँ साहित्यका कविता, गजल, मुक्तकलगायतका विधामा कलम चलाउँदै आउनुभएको छ । उहाँ नवसर्जकका रूपमा रहे पनि मकवानपुरका विभिन्न साहित्यिक गतिविधिहरूमा सक्रियतापूर्वक सहभागी रहँदै आउनुभएको छ । – सम्पादक
उसको शरीरैभरि चोट छ
र पनि केही बोलेकै छैन
किन लाचार भएर सहेको छ ?
उसको आँगनैभरि फोहोरको डङ्गुर छ
कुनै बखत रहर मेटाएर
बग्थ्यो उसको खोला
आज मौन छ, स्थिर छ
सोचेको थ्यो जीवन्त बाँचिरहने छु
यो हरियो डाँडा बनेर
उसको आज घाँटी रेटिएको छ
सायद बोल्न सक्थ्यो भने बोल्थ्यो होला
जिन्दाबाद र मुर्दाबाद !
सायद गर्न सक्ने भए गर्थ्यो होला
टायर बालेर धुँवाको आन्दोलन
उसको अस्तित्वमा दाग जो लागेको छ ।
हे ! प्रकृति
आजकल बारम्बार बलात्कृत हुँदै छौ
लाग्दैन तिमीलाई ?
जीवनको बास्ना बोकेर
हिँड्ने पवनमा मान्छेले
कालो दुर्गन्धित हावा मिसाइदिएका छन्
तिम्रा सुन्दर बोटका वस्त्रहरू
काटिदिएका छन् / च्यातिदिएका छन्
र अलपत्र पारिएको छ तिमीलाई
तिम्रो जीवन आज तिम्रै हातमा छैन
लाग्छ तिमी थुनिएकी छौ शत्रु स्वरूप व्यासहरूभित्र
तिमी निसासिएकी छौ
पोलिथिनले छोपिदिएका छन्
तिम्रा नाकमुख
तिमी बन्दी बनेकी छौ– आफ्नै घरभित्र आज ।
तिमीले कति रोमाञ्चक जगत देखायौ
अक्षय प्रेमवर्षा गरिरह्यौ
तिमी महान् छौ ।
अब तिमीले सहन छाड्नुपर्छ
बन्नुपर्छ कठोर
तिमीले दिएको स्नेह जतिकै
मैले पनि तिमीलाई दिन सक्नुपर्छ स्नेह ।
स्वस्तिका बानियाँ, मकवानपुर