मर्दै छु…..
आऊ सबै !
आफ्नो आफ्नो शस्त्र लिएर
सेतो वस्त्र लिएर
मिठो बोली लिएर
तुच्छ शब्द लिएर
मुखमा राम अनि
बगलीमा छुरा लिएर
घृणासँगै हेपाई लिएर
स्वार्थी हाँसो अनि
शब्दको विष वाँण लिएर
अनगिन्ति कात्रो लिएर
आऊ सामुन्ने !!
प्रहार गर बेजोड,
निर्धककसँग !
तिम्रो चिहान सुरक्षित छ अझै
म बिउँतिन्न फेरि फेरि
इच्छाशक्ति छैन अब ।
थाकेर होइन,
रहरले होइन,
करले होइन,
जीवन बाँच्ने हुटहुटी यति नै त हो ।
फगत –
रगत –
गर्दै
फारगत।
(रुकुम, जाजरकोटको महसुस…..)
अभिषेक राज सिँह थापा
तनहुँ, महिबल कोट