- नवसाहित्य
भूपिन खड्का
कवि तथा निबन्धकार
म्हाङ
म्हिला म्हाङजुगु
बिजाबुमोला गोडालह्राङबा !
ओम
ङोन्छुपचा
थेनिजुगुसे क्वान्बा क्वानह्राङबा ।
म्हाङजुगु
थे हुर छार्ला खाज्युबाइ बिजाबुमोह्राङ ।
तासाइ दिङगि आछ्योजि मानोन
थेनिजुगुला क्वान
तुन्सि जिन्बा ताला
क्वान्बारि ज्यो आतानागि ।
क्वान्गे छाङमान नेला
आक्वान्गे लिगान्डि ताला ।
सपना
मानिसका सपनाहरू
बच्चाको शरीरजस्ता !
र
विपना
उनीहरूले लगाएका कपडाजस्ता ।
सपनाहरू
जो बढ्छन् हर्लक्क कुनै बच्चाझैँ ।
तर वर्ष दिन नबित्दै
उनीहरूका कपडा
छोटा भैसकेका हुन्छन्
लगाउन मुस्किल हुने गरी ।
लगाऊँ दुनियाँ हाँस्छ
नलगाऊँ नाङ्गै भइन्छ ।
ईश्वर थोकर
अनुवादक/कवि
तपाईँको विचार राख्नुहोस्
शेयर गर्नुहोस्
