जेठ ५ शनिबार
नवसाहित्य अनलाइन । ‘द पोएट आइडल’ सिजन २ मा शीर्ष ४ कविहरूमा मोहित जोशी, डा. मुस्कान पोखरेल, शिमियोन सुकिता राई र विजय लुइँटेल छनोट हुनु भएको छ । नवसाहित्य अनलाइनले आज भने ४ कविहरूबारे केही जानकारी सङ्कलन गरेको छ ।
मोहित जोशीः
कैलालीका कवि मोहित जोशी यसअघ नेपालभरका विभिन्न मञ्चहरूमा कविता वाचनमा सक्रिय कवि हुनुहुन्छ । यसअघि विविध प्रतियोगिताहरूमा विजयी भइसकेका जोशीका ‘कायाकल्प’, ‘रामनूरा’, ‘मेरी जुगनू’ आदि चर्चित कविता हुन् भने इजरायलमा बन्धक बनाइएका नेपाली युवा विपिन जोशीमाथि लेखिएको आइडलमा वाचित ‘डियर विपिन’ धेरैले मन पराएको कविता हो । इन्जिनियरिङ अनुभव रहेको उहाँले अर्थशास्त्रमा स्नात्तकोत्तर गर्नु भएको छ । उहाँको कविता ‘कायाकल्प‘ यस्तो रहेको छः
मूर्ति बरफको बनाउनुपर्छ,
मूर्तिहरूलाई पनि हेक्का रहोस्–
आफू कति सजिलैसँग पग्लिन सक्छु भनेर ।
बरफ
पगाल्न पनि सजिलो,
फुटाल्न पनि सजिलो ।
नयाँ तथ्यको सूर्यमा
सत्यको स्वरूप पग्लिन्छ
मूर्ति बनेर पूजिरहेका
परम्पराहरू पग्लिन्छन् ।
भगवानहरू पनि त द्रवित हुनुपर्छ–
नयाँ भाडोमा, नयाँ आकारमा जम्नुपर्छ
जसरी सागर पग्लेर बादल जम्छ ।
इतिहास एउटा मूर्ति
शासक अर्को मूर्ति ।
धर्म एउटा मूर्ति
भय अर्को मूर्ति ।
स्वयम् एउटा मूर्ति,
मन पनि त अर्को मूर्ति ।
सबै मूर्तिहरू कुनै दिन पग्लिनु आवश्यक छ ।
मूर्ति नपग्लिने हो भने समय जम्छ ।
जमेको समय सबैभन्दा खतरनाक मूर्ति हो ।
मूर्ति त्यतिञ्जेल पग्लिदैन
जबसम्म मनको मूर्ति ढुङ्गाको हुन्छ–
मन त बरफकै भए असल हुन्छ ।
०००
डा. मुस्कान पोखरेलः
धादिङ जिल्लाकी मेडिकल डाक्टर मुस्कान पोखरेलको परिचय यतिबेला कविको रूपमा पनि दर्ज भएको छ । जोशीसँगै ‘द पोएट आइडल’को अन्तिम चरणमा पुग्नु भएको उहाँले ‘असामाजिक प्रेम’, ‘काश… समय रोक्न मिल्थ्यो’ लगायतका कविता वाचन गर्नुभएको थियो । ‘उहाँको घिन्ताङ‘ कविता यस प्रकार रहेको छः
एउटा मादल
निकाल्छ ध्वनी चोटबाट मात्रै
म बुझ्दिनथेँ त्यो गुन्जिएको आवाज
सङ्गीत नै थियो कि गुहार ?
यदि सङ्गीत नै थियो भने
म किन सुन्थे मेरी आमाको रुवाइ त्यसमा ?
बजाउँनेले काखैमा राखेर बजाउँदा
सायद मादल पनि फस्दथ्यो
माया र उत्पीडनमा प्रस्टिने दलदलमा
जसरी गाँजिएकी थिइन् मेरी आमा
सुनेर पनि नसुनेजस्तो गर्ने बहिरो मानवताको बिच
त्यो मादलको गालाको कालो दाग खरी नै थियो ?
खरी नै थियो भने पनि म किन देख्थेँ
मेरी आमाको शरीरको निलडाम त्यसमा ?
ढाकिदिन्थ्यो जसरी बजाउने हातले
मादलको कुरूपता, हर पिटाइपछि
ढाकिदिन्थ्यो मेरी आमाको चोटहरू पनि
एउटा रातो साडी र सिन्दुरको श्रृङ्गारमा
देखे पनि नदेखेजस्तो गर्ने अन्धो मानवताले ।
त्यो मादललाई फुत्किन नदिन
वरिपरी बेरिएको लहरा,
के लहरा नै थियो ?
यदि थियो भने म किन देख्थेँ
मेरी आमाको वरिपरी बाँधिएको
हरियो पोतेको पासो त्यसमा ?
बाँधिदिनेले कर्तव्य नै हो भनेपछि
सायद मादल पनि सोच्थ्यो
धर्म नै हो उसको
बाँधिरहनु,
बजिरहनु,
खिइरहनु,
मौन बनी फुट्नलाई पर्खिरहेको
लाटो मानवताको निम्ति ।
आज त्यो मादल फाटिसकेको छ
हिँडेको छ बजाउने हात
नयाँ मादलको खोजीमा
पुरानो मादललाई फाली फोहोरको थुप्रोहरूबीच
र खोज्दै छ उसलाई जोडिदिने हातहरू
ऊ मौन भएको बेला
उसको निम्ति बोलिदिने मुखहरू
मेरी आमालाई खोज्न निस्किँदा
मैले भेटेको छु यस्तो मादलहरू
सहरको हर गल्लीमा,
हर चोकमा हर थुप्रोमा
जो खोज्दैछ एउटा सिङ्गो मानवता ।
कतै तपाईँको घरको मादल पनि हराएको त छैन नि ?
०००
शिमियोन सुकिता राईः
‘गाउँ अनि हिजो आज’ कविताका सर्जक सिक्किमका कवि राईले आइडलमा ‘आमा म विदेश जान्न’, ‘किरायाको रिक्सा’ लगायतका कविता सुनाउनु भएको छ । नेपाली भाषामा स्नात्तकोत्तर गर्नु भएका उहाँसँग शिक्षण, कवि, क्रिकेट खेलाडीको परिचय रहेको छ । ‘चुपचाप छौ तिमी’ कविता सङ्ग्रह समेत लेख्नु भएका उहाँको ‘उसलाई देखेपछि‘ कविता यस्तो रहेको छः
सुन्दरता कुनै वस्तुमा होइन
हेर्नेहरूको दृष्टीमा हुन्छ भन्थे हो रहेछ
उनी हाँस्दा मैले जून हाँसेको देखेँ
उनी लजाउँदा मैले प्रकृति लजाएको देखेँ
उसलाई देखेपछि मलाई यस्तो लागेको हो
शायद,
ईश्वरले कसैलाई फुर्सदमा बनाउँदा हुन्
र आफ्नो निपुणता र कलाकारिताको नमुना पेश गर्दा हुन्
र ईश्वर हुनुमा सर्जक हुनुमा गर्व गर्दा हुन् ।
उनी हाँस्दा मैले जून हाँसेको देखेँ
उनी लजाउँदा मैले प्रकृति लजाएको देखेँ ।
उसलाई देखेपछि मलाई महशुस भएको हो
बगैँचाका रुद्र बैँशले मातेका गुलाफ र लिली फूलहरू
आकाशमा हाँसिरहेकी चन्द्रमा र यौवनको चञ्चलताले
टिलपिल टिलपिल गरिरहेका ताराहरू पनि
कसैको सुन्दरताले माथ खाँदा हुन् ।
उनी हाँस्दा मैले जून हाँसेको देखेँ
उनी लजाउँदा मैले प्रकृति लजाएको देखेँ ।
उसलाई देखेपछि मैले उत्तर पाएको हुँ
किन यो मुटु विना हिसाबले फुट्नेगरी धड्किन्छ ?
किन एकान्तमा पनि एक्लै बर्बराउँछ मान्छे ?
कसरी एक निमेषका निम्ति संसार टक्क अडिन्छ ?
किन एकान्तमा पनि एक्लै बर्बराउँछ मान्छे ?
किन विनाकारण अनायासै मुस्काइरहन्छु म ?
उनी हाँस्दा मैले जून हाँसेको देखेँ
उनी लजाउँदा मैले प्रकृति लजाएको देखेँ ।
विजय लुइँटेलः
ईलाम जिल्लाका युवा कवि विजय लुइँटेलले आइडलमा ‘एक प्रेमिल बिहानी’, ‘हर एक माल’ लगायत कविताहरू वाचन गर्नु भएको थियो । ‘यात्रारत’, ‘आयु दिनेले खोस्न पनि सक्छ’ जस्ता कविताका सर्जक उहाँ ‘म कहाँ जान्छु ?’ कविता यस्तो रहेको छः
म स्वतन्त्र छु
तर आवश्यकताले बाँध्दछ
म माटो हुँ
मलाई माटैले खानेछ
परसम्म हिँडेर
मैले खुट्टा बिर्सी जानुछ
सोच्दै सोच्दै चेतनाले चेतनै छोडी जानु छ
मलाई बचाउँछ शरीरले
शरीरलाई दिनदिन मार्दछु
हार निश्चित छ थाहा छ
हारलाई हरदिन निम्तो पठाउँछु
बरफ पग्लेर पानी बन्छ
बरफ कहाँ जान्छ
म बितेर माटोमा जान्छ
म कहाँ जान्छु ?
अन्तिम चार प्रतिस्पर्धीका रूपमा मोहित जोशी, डा. मुस्कान पोखरेल, सिमियोङ सुकिता राई र विजय लुइँटेलको अबको जित निर्धारण भोटिङले गर्ने छ । विजेतालाई नगद १० लाख रुपैयाँसहित ट्रफी प्रदान गरिनेछ ।
अघिल्लो सिजनका विजेता अर्थात् पहिलो पोएट आइडलका रूपमा सिक्किमकी निलम गुरूङ विजयी हुनु भएको थियो । उहाँले प्रतियोगिता विजयपछि ‘नपल्टाएका पन्नाहरू’ पुस्तक प्रकाशन गर्नु भएको हो ।
सङ्गीत र नाटकीय शैलीलाई अङ्गालेको यस कार्यक्रममा पार्श्व गायनमा सक्रिय स्मारिका फुयाँलको समेत उत्तिकै चर्चा रहेको छ ।
प्रतियोगीहरूलाई नेपालबाट ओएसआर कनेक्ट तथा विदेशबाट खल्ती र इ-सेवाबाट पनि भोट गर्न सकिन्छ । करीब ३ महिनामा ३० शृङ्खलासम्म प्रसारण भएको आइडलको आगामी जेठ १२ गते शनिबार नजिता सार्वजनिक हुँदै छ । हिमालय टेलिभिजन र OSR Reality युट्युब च्यानलमार्फत् अन्तिम नतिजाको प्रत्यक्ष प्रशारण हेर्न/सुन्न सकिने पोएट आइडल टिमले जनाएको छ ।
